Ja, ik ook een nieuwsbrief!

Ik heb door de jaren heen heel wat tweets en statusupdates gepost op LinkedIn, Twitter en Facebook. Dat doe ik natuurlijk om interessant nieuws te delen met mijn netwerk. En – de eerlijk gebied te zeggen – wil ik ook de aandacht op mijn diensten te vestigen, dus voel je uitgenodigd. ūüėÄ ¬†Maar¬†soms¬†voelt¬†het¬†als overkill, zo van ‘Daar heb je haar ook weer’. Dus ik gooi het over een andere boeg met een ¬†wekelijkse¬†nieuwsbrief. Het voordeel is dat ik mezelf moet dwingen, om echt de beste artikelen te selecteren en mijn lezers alles op √©√©n plek kunnen terugvinden.

Het gaat altijd om informatie die volgens mij raakt aan duurzame inzetbaarheid. Daarin heb ik namelijk een missie. Niet heel moeilijk hoor, ik wil gewoon dat duurzame inzetbaarheid op kaart komt, en blijft staan, bij zowel bedrijven als werknemers.

Dus klik even door naar de ‘maiden’ editie van mijn nieuwsbrief¬†Veerkracht en Autonomie in leven en werk. Veel leesplezier!

Mindfulness en cello in de Eusebiuskerk, een geweldige combi!

Op maandag 2 oktober jl. begeleidde ik de meditatiebijeenkomst tijdens de Eusebius Meditatie Challenge. Ik had er al een tijd naar uitgekeken. Sinds de start op zondag 14 mei waren mij al een paar collega’s voorgegaan en ik heb gezocht naar hoe ik een nieuwe dimensie kon geven aan mijn begeleiding.

Na het optreden van Guru Ohm bleef het thema geluid maar door mijn hoofd spelen. Ik nam me voor om vooral geluid op de voorgrond te laten staan.  Nou ben ik dol op de cellomuziek en het toeval wil dat een goede collega, Yvette Kokee, al een paar jaren cello studeert en dat inmiddels verdienstelijk doet. En ze was ook nog bereid om te spelen tijdens de bijeenkomst. Hoe gaaf is dat?

Op maandag mediteerden de deelnemers aan de Eusebius Meditatie Challenge dus met geluid als leidraad. In het moment zijn met cellomuziek. Hoe voel je dat in je lijf? Welke emoties merk je op? Welke associaties dienen zich aan? Zomaar een paar voorbeelden van hoe het focus van de aandacht,  zich steeds op een ander aspect van de beleving van geluid richtte.

Mooie respons was ons deel. ūüôā ¬†De kern daarvan was dat veel deelnemers zich werkelijk bewust werden van de merkbare invloed die muziek heeft op je lijf, je stemming en je denken. En zoals √©√©n deelnemer vertelde ‘Ik werd letterlijk omver geblazen door de muziek’.

En wat voor Yvette en mij startte als een eenmalig experiment, blijft wat ons betreft niet bij deze ene keer. Wordt vervolgd!

Je kunt elke eerste maandag van de maand deelnemen aan De Eusebius Meditatie Challenge, steeds met andere begeleiders. Kijk ook op de website van De Eusebiuskerk

De kansen die bevlogen medewerkers bieden aan werkgevers

Wat betekent¬†bevlogenheid van mensen, werknemers voor werkgevers? Ik discussieerde¬†daarover met mijn collega Judith Hament in het kader van onze workshop ‘Heb jij het lef om jouw toekomst recht in de ogen te kijken?’ De conclusies van onze discussie deel ik graag met jullie.¬†

Onze maatschappij verandert snel. Technologische innovaties doen functies verdwijnen. Er ontstaan natuurlijk ook nieuwe. Mensen blijven langer vitaal en werken langer door. En langer doorwerken is ook noodzakelijk, want de jongere generaties kunnen het pensioen van oudere generaties niet meer bij elkaar verdienen. Er zijn in Nederland meer 60-plussers aan het werk dan ooit. De jongere generaties weten dat zij tot na hun 70ste jaar aan het werk zullen blijven.

Dit levert voor werkgevers ook een nieuwe situatie op. Als werkgever heb je waarschijnlijk belang bij instroom van jonge werknemers maar de oudere generatie werknemers maken geen plaats door de opschuivende pensioenleeftijd.

Maar laten we eens naar de kansen kijken die deze nieuwe realiteit biedt. De gezondheid van mensen is aanzienlijk toegenomen. Werknemers zijn veel langer ‚Äėwerkfit‚Äô. Oudere en jongere generaties zullen elkaar langer tegenkomen op de werkvloer. En dat maakt dat de verschillende generaties veel van elkaar kunnen leren. De inzichten van de verschillende generaties kunnen elkaar enorm verrijken. De frisse, nog niet door allerlei onmogelijkheden vertroebelde kijk op de wereld van de jeugd en de gerijpte, door ervaring gevormde, inzichten van de oudere werknemer.

Natuurlijk stelt het langer doorwerken werknemers voor dilemma‚Äôs. Waar de een graag in zijn baan blijft, wil de ander graag een loopbaanstap maken. En wat voor elke generatie geldt, is het verlangen naar een goede werk- priv√©balans. Dit lijkt in contrast te staan met de druk die er in organisaties ligt op effici√ęntie, kwaliteit en productiviteit. Alles moet voortdurend sneller, beter en met minder geld. Kortom, er moet met minder mensen meer gedaan worden. Wij zeggen bewust ‚Äėlijkt‚Äô, want er is inmiddels veel onderzoek gedaan waaruit blijkt dat een vitale, bevlogen werknemer positief bijdraagt aan het bedrijfsresultaat. En bevlogenheid is aanstekelijk. Bevlogen medewerkers zorgen voor bevlogen collega‚Äôs.

Als je over dit onderwerp met ons van gedachten wilt wisselen, neem dan contact met ons op. 

Stress, we kunnen niet zonder en we kunnen niet met!

Vorige week had ik het over burnout. Het leek me goed om het ook eens over stress te hebben, omdat stress zo vaak leidt tot de ontwikkeling van een burnout.

Met stress iets geks aan de hand. We kunnen niet zonder en teveel is ook niet goed. Maar we moeten wel w√°t stress hebben, anders komt er weer niks uit onze handen.

Stress zit in onze genen, met dank aan onze voorouders. Degene die vluchtte voor de sabeltandtijger, overleefde. Degene die dacht ‚ÄėAch, hoe erg kan het zijn‚Äô, niet. In onze kleine hersenen, meer precies in het limbische systeem, zetelt nu het vecht-, vlucht- of bevriessysteem. Dit¬†maakt dat je in actie komt als dat nodig is.

Nu hebben wij nog een andere eigenschap. We kunnen nadenken over het verleden en we kunnen nadenken over de toekomst. Dit vermogen danken we ¬†aan onze frontale cortex, onze grote hersenen. En daar zit het addertje onder het gras. Een dier, zeg een antilope, zal kort na zijn ontsnapping aan een leeuw, weer rustig staan grazen, alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Wij mensen zullen ons zo’n stressvolle gebeurtenis nog lang daarna, en soms ons hele leven, herinneren. En de herinnering kan dezelfde stress opleveren als toen het net gebeurde! Hetzelfde geldt voor zaken die nog niet hebben plaatsgevonden. Wij kunnen stress krijgen van dingen die nog niet gebeurd zijn en waarvan het nog maar de vraag is of zij ook z√ļllen gebeuren, maar die we ons wel verbeelden. En zo kan het gebeuren dat we gestressd zijn zonder dat we het zelf in de gaten hebben. Omdat het erin geslopen is, omdat het een gewoonte geworden is om bij gebeurtenissen die ons vaag ergens aan herinneren, stress te ervaren.

En misschien denk je nu: daar heb je haar weer, maar Mindfulness traint ons om ons bewust te worden van die automatische reacties. Om weerbaar te worden tegen stress. Door aandacht te hebben voor dat wat er zich op één moment, nu, afspeelt. Door daar bij stil te staan en te ontdekken hoe stress zich bij jou openbaart. Op die manier krijg je de kans om vanuit je bewuste in plaats vanuit je onbewuste te reageren op stresserende gebeurtenissen.

Mindfulness, burnout, stress en wondermiddelen

Mindfulness, in het Nederlands hebben we er eigenlijk geen goed woord voor. ‚ÄėAandacht‚Äô komt er dicht bij, hoewel het de lading niet helemaal dekt. We doen het er maar mee, what‚Äôs in a word. Mindfulness is geen wondermiddel, maar helpt wel bij stress- en burnout klachten.

Laat ik als voorbeeld burnout klachten bij de kop nemen. Als je een burnout hebt, heb je vast maanden of zelfs jaren voorbij je grenzen geleefd en gewerkt. Je hoofd staat onder spanning, je lijf ook en het lukt je niet meer om tot rust te komen. Dus je brandt op, fysiek en psychisch, je raakt uitgeput.

Wat ik zo mooi vind aan het beoefenen van Mindfulness is dat je jezelf leert herstellen. Met aandachtsoefeningen leer je weer contact te maken met je lichaam, je denken en je gevoelens. Je leert ook dat lichaam, denken en voelen met elkaar verbonden zijn en dat jij daar invloed op hebt.

Mindfulness beoefenen is heel erg gericht op het ervaren, daar leer je het meeste van. Daarom zijn er verschillende aandachtsoefeningen in Mindfulness, zittend, lopend en liggend. De bodyscan, een liggende oefening, is een belangrijke. Daarin leer je weer alert te zijn op de signalen die het lijf voortdurend geeft om te vertellen hoe het met je gaat. En dan het ‚Äėzitten‚Äô. Tijdens de zitmeditaties leer je bewust de aandacht te richten op waar jij aandacht aan wilt geven. Dus Mindfulness is alles behalve op een matje zitten en aan ‚Äėniets‚Äô denken. Verre van, je moet er heel erg ‚Äėbij‚Äô blijven.

De training is ook niet altijd gemakkelijk. In de overlevingsmodus van de burnout heb je jezelf geleerd om pijn, gedachten, gevoelens te negeren en grenzen te overschrijden. En die kun je tijdens de training weer tegenkomen. En d√°√°rin komt voor mij het helende vermogen van Mindfulness tot uitdrukking. Door het beoefenen van Mindfulness leer je als het ware ‚Äėvriendschap‚Äô te sluiten met dat wat je hindert. Die vriendschap zorgt er voor dat er ruimte ontstaat, ruimte om in het reine te komen met de pijn en de mogelijkheid om keuzes te maken over wat je anders wilt doen.

Ik nodig je van harte uit om je aan te melden voor de zomercursus Mindfulness. Als je eerst een beetje wilt weten was Mindfulness precies inhoudt, is de Introductieworkshop Mindfulness een goed idee.

Iedereen wil oud worden, niemand wil het zijn

Ineens drong het tot me door, tijdens¬†een reclame. Daarin werden oudere mensen ten tonele gevoerd met uitspraken als ‘Ik ben 70 maar voel me 27’. Tegelijkertijd zie je¬†een man¬†op een mountainbike een salto maken in de duinen. En¬†die oudere dame die roept dat ze zich geen dag ouder voelt dan 30, terwijl ze schalks over haar schouder kijkt. Ik dacht ‘iedereen wil oud worden maar niemand wil het zijn’.

Ik ben 58, in januari geworden. Hoe dat voelt, 58 zijn? Ik weet nog hoe het was om vier te zijn. Boos op mijn vader, omdat hij me wel had geleerd te fietsen maar niet om te remmen. Ik viel. Ik heb levendige herinneringen aan toen ik twintig was. Ik woonde net in Rotterdam en het leven was één groot feest. Ik kan ook de somberheid nog voelen die ik ervoer, nadat ik op mijn 49ste een hartinfarct kreeg. Het kostte me een goed deel van dat jaar om mezelf terug te vinden.

Ik draag al mijn leeftijden met mij mee, met de mooie en lelijke ervaringen. Het maakt mijn leven rijk. Ik voel me goed, ben vitaal, heb leuk werk en een mooi leven. En ik vind het prachtig om mijn ervaringen te delen met mensen die jonger zijn.

Misschien is de beste omschrijving voor hoe ik mijn leeftijd ervaar nog wel: leeftijdsloos.

Gezonde leefstijl of…?

Potverdorie. Dat is nog een beste klus, zo’n website bouwen. Maar het is gelukt! Ik ben z√≥ trots op mezelf. Alleen,¬†of het helemaal mindful is en een gezonde leefstijl? Mwah. Het begon vrijdag wel¬†goed. Met mijn collega-‘Tuinmutsen’ Els en Gerda was ik lekker op pad om plantjes te kopen, die we ook nog in de grond hebben gezet. We wilden er vroeg bij zijn. Nu maar hopen dat de vogels van de koolplantjes afblijven. Voor de goede orde, de Tuinmutsen zijn drie¬†vriendinnen die samen een moestuin runnen. We zijn een bezienswaardigheid op ‘de tuin’.

Terug naar een gezonde leefstijl. De rest van het weekend heb ik dus achter een computerscherm gezeten om een website in de lucht te krijgen. Te zorgen dat het allemaal aansluit op mijn LinkedIn, Twitter, Facebook, Pinterest en Instagram pagina’s en dat het ook nog¬†een beetje hetzelfde¬†oogt. Uitzoeken hoe het nou toch kan dat als je Nextturn googled, je zo’n raar onderschrift te zien krijgt. Nog geen oplossing, trouwens. Ondertussen kreeg¬†ik¬†ook¬†nog een reprimande van Mathilde, omdat ik de onderschriften van mijn pin’s niet op orde had.

En nu zit ik hier, met brandende ogen, helemaal te gloeien van trots dat ik het helemaal zelf voor elkaar gekregen heb.

Ik presenteer jullie…. Nextturn!

De gezonde leefstijl begint morgen weer.